door Ad Pertijs
DIEGEM - Terwijl vriendin Daphne liefdevol de dikke modderlaag van zijn gezicht probeerde te wissen, hoorde Gerben de Knegt de speaker in Diegem het gevreesde oordeel afroepen: vierde. "De streep lag iets vroeg", merkte de lange Brabander zuur op over de podiumsprint, waarin Kevin Pauwels hem de derde plaats afpikte. De dag ervoor strandde De Knegt in de wereldbekerveldrit van Zolder op dezelfde vierde plaats.
Ook toen ging hij net als in Diegem als nummer drie de laatste ronde in. Op het racecircuit pakte Sven Nys hem met een super slotronde zijn eerste grote podiumplek sinds lange tijd af.
"Jammer", klonk het toen droogjes uit de mond van de 34-jarige Rabobankrenner, die tot dit weekeinde bezig was aan een solide, maar weinig opzienbarend seizoen. In Zolder reed hij (vanuit de kopgroep) eindelijk weer eens vol in beeld. "Toch maakt dit niet veel emoties los", zei hij in Zolder. "Het is niet mijn eerste podiumplek die ik hier vandaag mis. Dan was het anders geweest." Hij startte sterk. "Maar ik had ook wel door dat ik Albert en Stybar beter kon laten lopen." Hij liet zich terugzakken in een grotere groep. Voorbij half-koers zat De Knegt echter weer op podiumkoers. "Ik keek om en zag dat ik alleen op weg was naar Sven Nys." Hij kreeg zijn oud-ploegmaat te pakken. "Maar achteraf gezien heb ik er een ronde te lang over gedaan. In de finale brak me dat op toen Pauwels terugkeerde."
In de sprint kwam de aandringende De Knegt centimeters te kort. "Ik denk ook dat de banden van mijn wisselfiets te slap stonden voor op het asfalt." Na de verloren podiumspurt schudde De Knegt het hoofd. "Hier baal ik wel van", klonk het nu. Of er wellicht ook nog iets te 'vieren' viel? "Ze zeggen dat de Nederlanders niet meer meetellen in het veldrijden. Dit weekeinde heb ik laten zien dat ik mee kan doen voor een podiumplaats. Winnen is wat anders, maar hier moeten we ook blij mee zijn."