Gerben de Knegt is het 'er is altijd iets' beu

2008-01-07, 19:16

door Rik Spekenbrink SINT-MICHIELSGESTEL - Het is wat. Rijd je bijna 58 minuten in een kopgroep van vijf, om vervolgens op het moment suprême niemand in te kunnen halen en gevoelsmatig 'laatste' te worden. Het overkwam Schijndelaar Wilant van Gils gisteren. Vijftig meter na de streep gooide hij zijn helm het weiland in. Hij had een slippertje, halverwege de koers, met een uiterste krachtsinspanning goed weten te maken en kon ogenschijnlijk eenvoudig bij de topfavroieten Lars Boom en Richard Groenendaal aanhaken. Vijfde worden is dan zuur. Vierde worden misschien ook, zo net naast het podium. Gerben de Knegt uit Goirle oogde na de finish ook teleurgesteld. "Was niet zo. Had te maken met iets lichamelijks. Wat? Dat doet er niet toe. Voelde me vandaag niet fit. Het is dit seizoen altijd iets", zegt De Knegt tussen deel één en deel twee van de verplichte 'dopingplas'. Eigenlijk is De Knegt het een beetje beu om het steeds weer te moeten hebben over blessures en kwaaltjes. "Maar ja, het is nu eenmaal de rode draad in mijn carrière. " Met de vierde stek was hij dus helemaal niet ontevreden. " Je moet het relativeren. Een paar jaar geleden had ik een zwaar ongeluk en dacht nooit meer te kunnen fietsen. Daarna had ik twee superjaren, en ja, nu gaat het even minder. Ik ben ook maar een mens en word een dagje ouder." De Knegt (32) vond het een NK-onwaardig parcours. "Toen ik het van de week zag, werd ik er niet echt opgewonden van. Maar ik was er vandaag toch wel blij mee: op een zwaarder parcours was Lars Boom een minuut van me weggereden." Nu kon De Knegt aanhaken. Bij iedere versnelling en ondanks het feit dat hij zich 'niet helemaal lekker voelde'. "Dat ik vierde word, is dus op zich een goed teken." Het seizoen tot dusver wil De Knegt graag vergeten. In Loenhout viel hij hard tijdens het inrijden: whiplash. Gevallen in Ruddervoorde: rugklachten. Plus wat materiaalpech en te lage bloedwaarden. "Overtraind aan het seizoen begonnen", weet De Knegt al een tijdje. Hoe dat een ervaren renner kan gebeuren? "Als je twee jaar heel goed rijdt en wint, wil je doorgaan. Vroeger kwam alles aanwaaien, trainde ik niet veel, maar nu móet ik wel. En ik voel me ook verplicht als sportman. Andere mensen werken ook acht uur per dag." En het gaat om zijn boterham. "Ik moet nú met mijn startgelden profiteren van de afgelopen twee jaar. Dus echt uitrusten gaat nu gewoon even niet." Af en toe denkt De Knegt nog weleens terug aan die twee gouden jaren. "Alles valt dan op z'n plek. Ik had toen net een nieuwe vriendin. Ging ik een keer tot half twee op stap. De volgende dag reed ik super. Maar ik wist toen al dat dat eenmalig zou zijn. Als ik vandaag die vorm van toen had, had ik met één been gewonnen. " Nu leeft hij 'van het ene naar het andere ongemak'. " Maar nogmaals relativeren. Als ik hier de ruimte had gehad om te sprinten, had het kwartje misschien de andere kant op kunnen vallen. Eén topdag en je bent weer helemaal de man." (Bron: Brabants Dagblad)