Jankend onder de warme douche

2007-01-22, 18:36

Door Ad Pertijs Overleven in de hel van Hoogerheide HOOGERHEIDE – Hij stond te janken onder de douche. „Dit heb ik nog nooit meegemaakt“, zei een bibberende Gerben de Knegt nadat hij na meer dan een half uur eindelijk de warmwater-knop durfde dichtdraaien. „Ik weet nu hoe iemand zich voelt nadat hij in een wak gereden is.“ De GP Adrie van der Poel, de elfde en laatste wedstrijd van de wereldbekercyclus stond dankzij een hardnekkig boven Hoogerheide blijvend hangend noodweer in het teken van de onderkoeling. Alleen op Sven Nys kreeg de kou geen vat. De Belg won met meer dan anderhalve minuut voorsprong. „Hij kan er tegen“, weten zijn collega’s. Volgens Nys gaat het om meer dan dat. „Je mag gewoon niet denken dat je het koud hebt. Doe je dat wel, dan geef je het in feite al op.“ Achter Nys lag het ware slagveld. Coureurs die kermend de kleedkamer of hun camper binnenstrompelden. Ook de nummer twee Erwin Vervecken, van wie gezegd wordt dat hij goed tegen de kou kan, legde bijna het loodje. „Omdat ik het nog nooit zo extreem heb meegemaakt. De eerste helft van de koers dacht ik te kunnen winnen. Na halfkoers dacht ik er aan af te stappen. Zo erg werd het toen.“ De Vlaamse wereldkampioen wist niet wat hij meemaakte. „Onderkoeldheid begint met hoofdpijn. Op een gegeven moment rijd je van flash naar flash. Je nadert een bocht en het volgende moment ben je er al door, zonder te weten hoe je er door gekomen bent.“ Vervecken ging door omdat hij bang was dat Gerben de Knegt hem anders zijn derde plaats in op de wereldranglijst zou afpakken. Dat was de reden dat De Knegt te lang doorreed. In de voorlaatste ronde gaf hij op. Een verzorger duwde hem naar de kleedkamer. Hij viel neer op een bankje en een geschrokken EHBO’er kon hem slechts met grote moeite met koerskleding en al onder de douche zetten. Daar stond hij meer dan een half uur. Huilend, schokkerend, met de handen gekruist voor de borst en het voorhoofd steunend tegen de douchewand. Om hem heen nog meer ellende. Bart Aernouts was er iets minder erg aan toe. „Als je kunt blijven trappen is het nog niet zo erg. Dan blijf je warm. Er zaten echter van die afdalinkjes tussen waar je de benen stil moest houden en daar krijgt de wind je dan vol te pakken“, dacht Aernouts de kern van het drama te kennen. Na een half uur douchen wist De Knegt waar het mis ging. „Ik had een dikker pak aan moeten trekken. Bij de start voelde het al alsof ik in mijn blootje stond.“ Door de kou was hij ook een paar keer hard onderuit gegaan. Hij gleed zijn knie open op een rooster. Dat vergrootte het ellendige gevoel alleen maar. Hij vloekte, vocht tegen de tranen en verbeet de pijn. In een kleedkamer die meer en meer veranderde in een modderbad, wilde De Knegt niet denken aan de gevolgen. Over een week is het WK al. „Over een paar dagen is dit uit je lijf“, probeerde ploegleider Piet Kuys hem op te beuren. Bibberend liet De Knegt zich even later naar huis rijden. Vervecken zag er al even getekend uit. Hoe lang hij onder de douche had gestaan? „Tien minuten. Langer kan niet in mijn camper. Dan is het warme water op. Ik denk dat ik straks thuis nog maar een warme douche neem.“ (Bron: BN/De Stem)