,,Nys is niet zo superieur als iedereen denkt''

2006-01-27, 21:00

Van onze reporter Hugo COOREVITS in Zeddam Mountainbiker GERBEN DE KNEGT is Nederlands hoop in bange dagen ,,Het lijkt allemaal heel soepel bij Sven Nys, maar hij is niet zo superieur als het oogt. Dan lees ik verhalen als: hij speelt met de tegenstand! Nou nou.'' Nederlands kampioen Gerben de Knegt heeft niet zo'n hoge pet op van het kannibalisme van de Vlaams-Brabander. Aan het einde van het gesprek zegt hij onomwonden: ,,Eigenlijk is Zeddam 'mijn' rondje. Hier werd ik in 2002 een eerste keer kampioen.'' Deze winter kwam de boomlange Gerben de Knegt (30) weer helemaal uit het niets. Vier jaar geleden werd hij wel nationaal kampioen, maar het leek erop dat hij helemaal verloren was voor topsport. Zijn medisch dossier van de afgelopen vier jaar is veel lijviger dan zijn palmares. De Knegt is, als zoon van een voormalige marathonloper, een buitenbeen in dit wereldje. Hij is de enige mountainbiker die zich in de moderne geschiedenis van het veldrijden met succes reconverseerde tot veldrijder. Net als Nys wil hij naar Peking 2008. Hij houdt ook meer van zijn mountainbikefiets dan van zijn crossvelo. ,,Als ik over mezelf droom, zit ik altijd op die mountainbike, dat zegt voldoende.'' Maar het liefst van al brengt hij nog zijn tijd door in Goirle (bij Tilburg) aan de rand van zijn vijver waarin een school koi's (Japanse karpers) zwemt. Gerben de Knegt is een doe-het-zelver. Hij maakt zijn eigen potje, wast zelf en kuist helemaal alleen zijn huisje op. ,,Noodgedwongen, want in juni ging mijn vriendin Hanneke er na twaalf jaar vandoor. Van pure ellende viel ik vijf kilogram af. Eén maand lang bekeek ik mijn fiets niet. Een hele zomer lang had ik getraind om eindelijk weer de oude te zijn, en dan dit. Ik kon toch zo niet definitief stoppen. Ik had altijd al het idee dat ik nog niet klaar was met koersen. Ik raapte mijn moed samen en herbegon. 's Avonds reed ik nog een blokje extra om, want thuis wachtte niemand meer. Ondertussen heb ik al een viertal maanden een lat-relatie met Suzanne. Pas na een paar weken heb ik verteld dat ik een beroepscrosser was. Ze kent er niets van. Bij Suzanne ben ik rustig, maar het is nog te vroeg om samen te wonen.'' De afgelopen jaren liep je meer dokterskabinetten dan crossen af. Wat was er allemaal aan de hand? ,,Ik heb al tien jaar een chronische rugblessure. Een lichte verzakking van een rugwervel. Het speelt me nu nog op. Daardoor kreeg ik in 2002 een geknelde liesader, maar ik wachtte om me te laten opereren tot na de winter. Een half jaar was ik buitenstrijd. Ik kreeg daarna last van een ontstoken pees aan de rechterknie. En dan besliste Rabobank twee jaar geleden om het contract niet te verlengen. Diezelfde zomer ging het als mountainbiker vlot, maar bij de Transalp in Bergamo viel ik en brak de heup, het sleutelbeen en had 'haarscheurtjes' in mijn knieschijf. De pinnen zitten er nu nog in. Afgelopen winter reed ik amper acht crossen. Pas de voorbije zomer vlotte het opnieuw. Ik was als een magneet die alle tegenslag aantrok. Mijn grootste zege is dat ik nu nog koers.'' Zondag moet je in deze Nederland-België wel afrekenen met Sven Nys, sinds 1 januari opnieuw je ploegmaat bij Rabobank. ,,Na het NK werd ik ziek, maar gelukkig is er nu beterschap. Ik kan weer vrij ademen. Sven Nys is natuurlijk dé perfecte crosser, daar hoef je niet lang over te lullen, maar ook hij kan zondag verliezen. Sinds Diegem (waar hij in de sprint won, red) houden ze meer rekening met mij. Als hij 'ontploft' is een goede Wellens de enige die hij niét los rijdt. Ik ga voor het podium en dan kan je net zo goed winnen, ook al ben ik geen topfavoriet.'' Een wereldtitel brengt je wel definitief uit de schaduw van Richard Groenendaal in een land dat bijlange niet zo crossgek is als Vlaanderen. ,,Veldrijden is in Nederland een 'Groen-sport'. Al zou een titel van De Knegt veel losmaken. Ach, pas toen ik nationaal kampioen werd, wist mijn overbuurvrouw dat ik een sporter was. Ze vroeg me eens of ik misschien werkloos was. Ze zag me 's morgens fietsen en na de middag op de bank liggen. Zelfs in Benidorm kan Nys niet rustig over de dijk lopen. Pas sinds mijn titel word ik bij de bakker al eens aangesproken over het WK, maar handtekeningen uitdelen? Ga weg.'' (Bron: www.sportwereld.be)