Als materiaalman, verzorger, chauffeur en praatpaal staan ze de hele winter voor hun zonen Richard Groenendaal en Gerben de Knegt klaar.
Rein Groenendaal en Simon de Knegt zijn dé steun en toeverlaat van Richard en Gerben, de Nederlandse favorieten voor de wereldkampioenschappen veldrijden dit weekend in Zeddam. "Het is het mooiste als je in de vreugde mee kan delen na een goede prestatie. Dan weet je waar je het allemaal voor doet. Maar je probeert er vooral in de mindere periodes voor ze te zijn", aldus de 'moddervaders'.
De begeleiding is een belangrijk deel van hun leven geworden. Voor de 54-jarige Groenendaal was het ook dé manier om bij het veldrijden betrokken te blijven. In de nadagen van zijn loopbaan heeft Groenendaal senior een aantal wedstrijden gereden met zijn zoon. Maar de stucadoor uit Sint Michielsgestel was toen al meer bezig met de wedstrijden van Richard.
Afstand
"Ik vond het geweldig om te horen dat hij ook wilde gaan fietsen, maar koersen was er voor mij toen al niet meer bij. Ik zat bij de start al te kijken of hij wel goed opgesteld stond en was de hele wedstrijd op hem aan het letten. Alleen bij het NK ging het nog goed, want dan reden we apart." Groenendaal maakt iedere week het materiaal van zijn zoon in orde, maar houdt wel de nodige afstand. "Ik denk dat het heel snel gaat botsen als ik me te veel met hem ga bemoeien."
Simon de Knegt mist een wielerachtergrond. Hij komt uit de atletiek en heeft 25 marathons achter zijn naam staan. "Een heel andere wereld", weet de 55-jarige inwoner van Tilburg. "In het begin heb ik hem toch wel met trainingtechnische dingen proberen te helpen, maar dat ging snel over. Hij heeft me daar niet bij nodig." Het hoofd financiën van de gemeente Goirle ving tot voor kort zijn zoon vlak na de wedstrijd op met een natte washand en een droog shirt, maar een enthousiaste Belg heeft die taak overgenomen. De Knegt verblijft nu vooral in de materiaalpost en rijdt zijn zoon door heel Europa naar de wedstrijden.
Mindere kanten
Het van dicht bij meemaken van de successen is voor beide vaders het mooiste. Groenendaal: "Dat geeft wel een kick. De eerste keer dat hij wereldkampioen werd bij de junioren blijft je altijd bij." De intensieve begeleiding heeft ook mindere kanten. Beide zonen kenden in hun loopbaan de nodige tegenslag. Vooral de afgelopen twee seizoen was het zwaar. Vader de Knegt vreesde in die periode zelfs voor de carrière van Gerben. "Toen zat hij lichamelijk zo slecht dat ik dacht dat hij het niet meer zou redden. Het is lastig, maar juist dan moet je iemand blijven steunen."
Richard speelde door een slepende knieblessure eveneens met de gedachte er een punt achter te zetten. Ook na zijn onfortuinlijke val in 2004 in de sloot bij de wereldbekerwedstrijd in Pijnacker had hij er genoeg van. "Het valt niet mee om er dan een beetje moraal in te houden", kijkt vader Rein terug. "Na Pijnacker hebben we een paar dagen tegen hem aan moeten praten."
De twee mannen hebben hierdoor leren relativeren. De Knegt rijdt, verlost van zijn lichamelijk ongemak, het beste seizoen in zijn loopbaan. Maar gezien de gezondheidsproblemen van de afgelopen weken vinden de vaders het moeilijk een voorspelling te doen. Groenendaal heeft niet te hoge verwachtingen. "Je kunt alleen maar hopen dat het beter gaat." De Knegt is iets positiever. "Die noodgedwongen rust kan wel eens goed uitpakken.