De Knegt motiveert Groenendaal

2005-11-29, 12:43

Adri van der Poel over de ‘heropstanding’ van het Nederlandse veldrijden KAPELLEN - Niet dat Vlaanderens hegemonie in het veld is aangetast, maar het podium in het Noord- Nederlandse Gieten kleurde zondagnamiddag wel uitzonderlijk Oranje. Winst voor Richard Groenendaal (34), pechvogel Gerben de Knegt (29) nog fraai derde. ”Ze rijden allebei een pak beter dan het afgelopen jaar”, concludeert Adri van der Poel, jarenlang één van Nederlands boegbeelden in het veld en op de weg. ”De terugkeer op het hoogste niveau van Gerben de Knegt motiveert Groenendaal”, gooit Van der Poel er meteen een verklaring tegenaan. ”Richard mag dan wel beweren dat het hem niet interesseert beste Nederlander te zijn, maar ik vermoed dat ik Richard een beetje beter ken dan dat hij zichzelf kent. Het is omdat De Knegt zo goed rijdt dat ook Groenendaal weer een hoger niveau haalt.” De Nederlandse revival is dus deels de verdienste van De Knegt, bedenkt Van der Poel. ”De terugkeer van De Knegt is voor mij niet echt een grote verrassing”, aldus de in Kapellen residerende ex-wereldkampioen veldrijden. ”Door blessures is hij meer dan een jaar op de sukkel geweest. Het talent was er, het was alleen maar wachten tot het er opnieuw zou uitkomen. Nys is outstanding, een goede Bart Wellens staat ook een trapje hoger, maar net daaronder mag je zowel De Knegt als Groenendaal plaatsen.” Maar beide Nederlandse tenoren - respectievelijk 34 en 29 jaar oud - zijn rijpe atleten. De opvolging bezorgt ook Van der Poel vraagtekens. ”Van Gils heeft in mijn ogen een stap achteruit gezet. Achter het begrip seizoensopbouw kan een veldrijder zich niet verbergen. Het seizoen duurt vier maanden, die moet je alle vier top kunnen zijn. Maar het grote probleem bij de jonge, getalenteerde Nederlandse veldrijders is misschien wel dat zij ook op de weg een meer dan behoorlijk niveau halen. Kijk naar Lars Boom. Sterk in het veld, maar ook sterk op de weg. En dan kiest hij - en ik kan hem daarin volgen - eerst voor de weg. De combinatie? Die is heel moeilijk te maken. Je kan dan wel zeggen dat Franzoi bewijst dat je een zwaar wegprogramma kan combineren met een goed veldritseizoen. Maar wie zegt niet dat Franzoi nog sterker voor de dag zou komen mocht hij zich of louter op het veld, of louter op de weg concentreren.” En wat met de Belgen? Want verbloemen de hoogconjunctuur van Nys en de terugkeer van Wellens niet de terugval van de subtop? Van der Poel: ”Vervecken is sowieso een renner van de kampioenschappen, terwijl Vannoppen meer een man blijft van de uitschieters. Dat heeft met zijn manier van leven te maken, al blijf ik erbij dat ook Vannoppen 100%voor zijn vak leeft, anders kan je die prestaties nooit leveren. Maar er zijn er die net iets meer dan 100% voor hun vak leven. Sven Vanthourenhout is dan weer langzaam naar het niveau aan het groeien waar ik hem verwachtte.” En de opvolging in België? ”Die zit goed”, weet Van der Poel. ”Ik zie twee renners die enorme vooruitgang hebben geboekt: Bart Aernouts en Niels Albert. Aernouts krijgt bij Rabobank rustig de tijd om te groeien. Dat lijkt aardig te lukken. Albert heeft op zijn jonge leeftijd al heel fraaie dingen laten zien. Maar hij moet voorzichtig zijn: zowel fysiek als mentaal moet hij nog rijpen. Geef die jongens vier à vijf jaar en ze zijn bekwaam om de fakkel over te nemen.” (Bron: www.gva.be)