Na een zwaar weekend in Essen en Namur stond ik vandaag aan de start in Surhuisterveen. In Essen en Namur ging het weer iets beter dan de week ervoor,: al maakte in Essen nog wel een zware klapper en had ik wat last van mijn nek. Gelukkig kon ik zondag nog wel goed rijden in Namur en stond ik ook volle moed aan de start in Friesland.
De vorige keer reden we nog over een beenhard parcours met veel sneeuw en rondde ik een lange solo succesvol af. Vandaag was het modder wat de klok sloeg. Ik heb in al die jaren nog nooit zo`n zwaar parcours meegemaakt als vandaag. Nadat de jeugd was uitgeraasd heb ik zelf mijn moment gekozen. Ik sloeg meteen een gaatje en kwam alleen te zitten. In deze modder is het niet zo erg, want dan kun je zelf de sporen kiezen.
Ik voelde me goed en dacht dat ik mijn voorsprong snel kon uitbreiden tot een veilige marge. Dat viel echter tegen, maar uiteindelijk won ik toch nog met een halve minuut voorsprong. Het is al mijn derde overwinning in Surhuisterveen, waar ik in januari 2002 mijn eerste profzege boekte. Ik heb dus wel een beetje een speciale band met deze wedstrijd.
Het voelde goed om weer eens te winnen, al was de echte wereldtop natuurlijk wel afwezig. Maar toch, winnen is winnen! Nu ga ik met goede moed richting de eindejaarsperiode, die komende vrijdag start met de Superprestige wedstrijd van Diegem. Ik hou jullie op de hoogte!
Groet,
Gerben |